Kur jeni fëmijë, të bëhesh prind duket si një fazë natyrore e rritjes që mund dhe do të ndodhë përfundimisht. Deri atëherë, ju besoni dhe ëndërroni një shtëpi plot fëmijë që është e tejmbushur me shumë dashuri. Por realiteti është se të bëhesh prind nuk është gjithmonë kaq e thjeshtë. Dhe për çifte të të njëjtit seks, do të thotë të mbështetesh në klinikat e pjellorisë, spermatozoideve ose dhuruesit e vezëve, një agjenci zëvendësuese ose birësimi për ta realizuar ëndrrën. E thënë thjesht, nuk është në dorën tuaj.

Matthew Eledge dhe Elliot Dougherty e dinin që ata ishin të destinuar të ishin baballarë, por gjetja e mënyrës se si ishte pjesa e vështirë. “Ishte frikësuese të pranonim se donim një familje, sepse e dinim se do të duhej të mbështeteshim plotësisht te të tjerët për ta realizuar atë ëndërr,” thotë Dougherty. 

Me ndihmën e nënës 61-vjeçare të Mateut, Cecile, si një surrogatë dhe motrën e Dougherty, Lea Yribe, e cila i dhuroi vezët e saj, çifti realizoi ëndrrën për t’u bërë me fëmijë. “Shpresoj që kushdo që e dëgjon historinë tonë të mund të festojë unikalitetin e saj: Një dashuri e nënës për djalin e saj dhe lidhje speciale me mbesën e saj dhe dashuria e një motre për vëllain e saj dhe lidhjen e saj të veçantë me mbesën e saj,” thotë Dougherty.

Kjo histori që në fazat e para të saj ka qenë në qëndër të vëmendjes mediatike. “Përvoja jonë e vetme si prindër të rinj është me ekuipazhet e kamerave në shtëpinë tonë. Duke jetuar në një komunitet më të vogël dhe duke qenë baballarë homoseksualë, ne e dinim se do të merrnim më shumë vëmendje sesa çiftet e tjerë si për të na përgëzuar ashtu edhe nga shikimet zhgënjyese të të huajve”, – pranon Dougherty. “Por sinqerisht, kjo përvojë ka qenë befasuese pozitive… Njerëzit janë aq të dashur dhe të gëzuar”. 

Familja është madje edhe në fokusin e disa projekteve të ardhshme nga Upstream Pictures që do të hedhin një sy në krijimin e familjes së tyre unike. Projektet aktualisht janë në zhvillim e sipër.

Lexo edhe: Gjyshja mban në bark fëmijën e djalit të saj